آسمانهاست و آنچه در زمين است ، و تمام كرد بر شما نعمت ( 1 ) آشكار ( 2 ) و پنهان ، و از مردمان آن ( 3 ) كس است كه خصومت مىكند در خداى - جلّ و علا - بنادانى ، و نه راهى راست ، و نه كتابى روشن كننده . و چون گويند ايشان را پسروى ( 4 ) كنيد آنچه فرو فرستاد خداى تعالى ، گويند ( 5 ) بل كه پسروى ( 6 ) كنيم آنچه يافتيم ما بر آن پدران خويش را ، اى نبود ( 7 ) ديومى خواند ( 8 ) ايشان را سوى عذاب آتش سوزان ؟ [ 225 - پ ] . و هر كه قصد آن كند كه آنچه كند تقرّب به خداى كند و او را گردن نهد و هستى خود به خداى تسليم كند و او ( 9 ) نيكو كار بود ، بدرستى كه دست در زده باشد به گوشهء استوارترين و محكمترين ( 10 ) ، و به سوى خداى - سبحانه و تعالى - بايد سر انجام كارها . و هر كه كافر شود مه كندا ( 11 ) اندوهگين تو را كافر شدن او ( 12 ) ، با ماست ( 13 ) باز گشت ايشان ، پس بياگاهانيم ايشان را بدانچه كردند ، بدرستى كه خداى - عزّ و جلّ - داناست بدانچه در دلها و سينه‌هاست . بر خوردارى دهيمشان ( 14 ) اندكى ،

--> ( 1 ) . آط ، آج ، لب : نعمتى . ( 2 ) . آب ، آج ، لب ، مش : آشكارا ، آط : آشكارى . ( 3 ) . آط ، آج : ندارد . ( 6 - 4 ) . آج ، لب : پيروى . ( 5 ) . آب : گفتند . ( 7 ) . آط : و اگر ، آب : يا اگر باشد ، آج ، لب : و اگر چه ، مش : آيا اگر باشد . ( 8 ) . آط ، مش : كه خواند . ( 9 ) . آط ، آج ، لب : و هر كه بسپارد رويش به خداى و او ، آب ، مش : و هر كه تسليم كند روى خود را به خداى و او . ( 10 ) . آط ، آج ، لب : دست در زده باشد به بند استوارتر . ( 11 ) . مه كندا / نكند . ( 12 ) . آط ، آج ، لب : اندوه مدار به كفر او . ( 13 ) . آط : و اماست / با ماست . ( 14 ) . آط ، آج ، لب : دهيم ايشان را .